กรุงเทพฯ เมืองเจริญ ที่ยังมี "คนไร้บ้าน" มากที่สุดในประเทศ?

แม้กรุงเทพฯ จะเป็นเมืองที่เจริญที่สุดของไทย แต่กลับมี "คนไร้บ้าน" มากที่สุดถึงกว่า 1,700 คน และตัวเลขยังพุ่งสูงขึ้นถึง 30% หลังโควิด-19!

"คนไร้บ้าน" ไม่ใช่แค่เรื่องของคนที่ไม่มีบ้านอยู่ แต่สะท้อนความเหลื่อมล้ำตั้งแต่เศรษฐกิจ การศึกษา ไปจนถึงสวัสดิการที่ไม่ครอบคลุม

พระครูโอภาสนนทกิตติ์ (ศักดา โอภาโส) และคณะ ได้ศึกษาการบริหารจัดการคนไร้บ้านในกรุงเทพฯ พร้อมชี้ให้เห็นว่า:

• คนไร้บ้านไม่ได้มีแค่คนขี้เกียจหรือคนติดสุรา แต่รวมถึงผู้พ้นโทษ คนพิการ ผู้สูงอายุ LGBTQ+ ที่ถูกเลือกปฏิบัติ เด็กเร่ร่อน และแรงงานข้ามชาติ
• กฎหมายคุ้มครองสิทธิ เช่น พ.ร.บ.คุ้มครองคนไร้ที่พึ่ง พ.ศ. 2557 มีเจตนาดี แต่ในทางปฏิบัติยังมี "ช่องโหว่" จำนวนมาก
• มีการพัฒนาแนวคิด "จุด Drop-In" สำหรับคนไร้บ้าน ให้เข้าถึงสาธารณสุข อาหาร และงานได้ง่ายขึ้น เช่น บริเวณเชิงสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า

แล้วเราจะทำอะไรได้บ้าง?

• ต้องมองคนไร้บ้าน ไม่ใช่ "ภาระสังคม" แต่คือ "เพื่อนมนุษย์" ที่มีสิทธิเท่าเทียม
• พัฒนาสวัสดิการให้รัดกุมตั้งแต่เด็กเกิดจนชราภาพ เพื่อป้องกันคนตกขอบสังคม
• สร้างพื้นที่เมืองรองรับ
• สนับสนุนองค์กรที่ทำงานภาคสนาม เช่น โครงการ "หมอกระเป๋า" ที่ดูแลสุขภาพคนไร้บ้านแบบเคลื่อนที่

"บ้าน" ไม่ใช่แค่ที่อยู่อาศัย แต่คือสัญลักษณ์ของ "โอกาสในชีวิต"
ถ้าเราอยากเห็นสังคมที่น่าอยู่ขึ้น เราต้องช่วยกัน "เห็น" และ "เข้าใจ" คนไร้บ้านด้วยหัวใจที่เปิดกว้าง

อ้างอิง
พระครูโอภาสนนทกิตติ์ (ศักดา โอภาโส), พระครูวิโรจน์กาญจนเขต (นนัทกฤต ทีปงฺกโร) และ พระครูวิมลสุวรรณกร (สมพงษ์ จนฺทวโร)
เผยแพร่ใน วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์ ปีที่ 8 ฉบับที่ 2 มีนาคม-เมษายน 2568 หน้า 280-293